Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Η πρώτη πλαστική χειρουργική επέμβαση στο πρόσωπο τραυματία του Α΄ παγκοσμίου πολέμου.

Ο υπαξιωματικός του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού Walter Ernest O’Neil Yeo, θεωρείται ότι ήταν ένας από τους πρώτους, αν όχι ο πρώτος ασθενής, που υποβλήθηκε σε πλαστική εγχείρηση στο πρόσωπο, όταν η πλαστική ήταν ακόμη στα σπάργανα και πολύ πριν καθιερωθεί ως ανεξάρτητη ειδικότητα.

1917. Η ιατρική ομάδα που επιχείρησε την πρώτη πλαστική προσώπου στο νοσοκομείο Queen Mary στο Sidcup.
Το 1916 κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης ναυμαχίας του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στη Γιουτλάνδη, ο 26χρονος Yeo που υπηρετούσε στο θωρηκτό HMS Warspite, έπαθε σοβαρά εγκαύματα στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να παραμορφωθεί φρικτά και να χάσει τα άνω και κάτω βλέφαρα.
Τα εγκαύματα παραμόρφωσαν φρικτά το πρόσωπο του 26χρονου ναύτη.
Αρχικά εισήχθη στο Νοσοκομείο του Plymouth, ενώ στις 8 Αυγούστου του 1917 μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Queen Mary στο Sidcup. Εκεί πριν δύο μήνες είχε ανοίξει ένας ειδικό θάλαμος θεραπείας, για όσους είχαν τραύματα στο πρόσωπο.
Τον Υeo ανέλαβε να χειρουργήσει ο Νεοζηλανδός Sir Harold Gillies, ο οποίοςσήμερα θεωρείται πατέρας της σύγχρονης πλαστικής χειρουργικής, επειδή αυτός ανέπτυξε την πρωτοποριακή μέθοδο μεταμόσχευσης δέρματος.
Ο Gillies εφάρμοσε στον Yeo, μια καινοτόμο τεχνική που θυμίζει το μπόλιασμα των δέντρων και είχε στόχο την ανάπλαση των ιστών και την επαναφορά της όψης του ασθενή στο φυσιολογικό.
Το πρώτο στάδιο της μεταμόσχευσης.
Μεταμόσχευσε στο πρόσωπο του Yeo, ένα λεπτό τμήμα δέρματος από άλλο σημείο του σώματός του που ήταν ανέπαφο, δημιουργώντας ένα είδος μάσκας γύρω από τα μάτια, τα οποία είχαν υποστεί τη μεγαλύτερη ζημιά.
Στη συνέχεια συνέδεσε το μόσχευμα, με τον αυχένα του, με τρόπο που επιτρέπονταν η ροή του αίματος, βοηθώντας έτσι στην ανάπλαση των κατεστραμμένων ιστών και την αναδόμηση του προσώπου. Η αποθεραπεία ήταν μακρά, ενώ στο τέλος ο Gillies έκοψε το «σωλήνα» του αυχένα από τη βάση του, αφήνοντας το μόσχευμα στη θέση του.
Τρία χρόνια μετά τον τραυματισμό του, το 1919 ο Yeo κρίθηκε κατάλληλος υπηρεσίας και επέστρεψε στην ενεργό δράση.
Τον Αύγουστο του 1921 υποβλήθηκε σε νέα επέμβαση. Μετά την αποθεραπεία του, η όψη του ήταν βελτιωμένη, χωρίς ωστόσο η παραμόρφωσή του να έχει εξαλειφθεί τελείως.
Το 1938, κι αφού αρκετά χρόνια πριν είχε πάρει απαλλαγή από την υπηρεσία, ο Yeo ξαναμπήκε στο νοσοκομείο Royal Naval στο Plymouth, αυτή τη φορά με έλκος κερατοειδούς.
Πέθανε το 1960, στην πόλη που γεννήθηκε και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, στο Plymouth.
Ο Νεοζηλανδός Sir Harold Gillies, θεωρείται πατέρας της σύγχρονης πλαστικής χειρουργικής.
Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος με τους χιλιάδες τραυματίες από εκρηκτικά και χημικά, δυστυχώς ήταν ένα πρόσφορο πεδίο για την ανάπτυξη της Πλαστικής Χειρουργικής. Κατά περίπτωση και ανάλογα με την ιδιαιτερότητα του τραύματος κάθε ασθενή, ο Gillies συνέδεε το μόσχευμα με το κεφάλι, το μέτωπο, το στήθος, το λαιμό ή τους ώμους.
Πολλές φορές, στα τραύματα εισχωρούσαν μικρά κομμάτια από ρούχα, δημιουργώντας εστίες μόλυνσης. Ο Gillies τις αντιμετώπιζε κόβοντας τους μολυσμένους ιστούς και επουλώνοντας τις πληγές με φυσικό διάλυμα άλατος.
Ο Gillies κρατούσε αναλυτικές σημειώσεις για τους ασθενείς του, καθώς και σχέδια από τα τραύματα και τις επανορθωτικές επεμβάσεις που έκανε.

Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 5.000 άνδρες με βαριά περιστατικά χειρουργήθηκαν από τον Gillies και τους συνεργάτες του, οι οποίοι συνολικά έκανα περισσότερες από 11.000 επεμβάσεις και ανέπτυξαν πολλές νέες τεχνικές.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...